Visite met vertraging

Viste met vertraging

Week 2 met Tom. De maandag nadat we terug kwamen van Blanche Marie hebben we mooi rustig aan gedaan. We hebben geprobeerd onze oranje kleren weer in de originele kleur terug te krijgen, gezellig met pap’s en mam’s gekletst en met luis.

Dinsdag zijn we even de stad in gegaan en daar lekker even geluncht. Vervolgens zijn we voor wat afkoeling lekker het zwembad in gedoken.

Woensdag zijn we het avontuur aan gegaan met het plaatselijke bus vervoer. Nou vol goede moed sochtends naar het ‘station’. Eigenlijk is dit gewoon een straat waar zo af en toe een bus stopt, en heel veel bussen gewoon naar mijn idee de hele dag staan. Omdat wij de logica van het busvervoer niet snapte toch maar even een buschauffeur gevraagd welke bus wij moesten hebben en waar wij in konden stappen. Bleek toch net de bus voorbij te komen. Dus daar stonden wij te wachten tot die stopte. Maar dat doet de bus hier niet, je moet er voor springen zodat de dienstdoende chauffeur snapt dat jij mee wil in zijn busje.

Na dit te weten snel achter de bus aan om vervolgens deze nog te missen. Door Tom zijn oplettendheid toch nog in de volgende bus kunnen stappen op weg naar Lelydorp.

Hier zijn we naar een vlinderkwekerij geweest, erg leuk. We hebben hier een rondleiding gehad en kregen de ontwikkeling te zien vanaf een eitje tot aan een vlinder.

Na een rondleiding van 1 ½ uur zijn we weer terug gelopen naar het bus station om daar nog lekker even baka bana te halen en loempia’s:D

Dondag hadden we in de planning om een stadwandeling te doen om de stad wat beter te leren kennen en lekker naar het zwembad te gaan. Alleen deze plannen werden een beetje in de war geschopt door de regen. Heel veel regen. Toen zijn we maar naar een mall geweest om daar rond te slenteren.

Vrijdag was het weer vroeg op staan om naar Galibi te gaan. Om 8.00 werden we opgehaald bij het zwembad. De weg er naar toe was vrij goed. Er lag asfalt. Wel met hier en daar een stuk er uit, maar het was en bleef asfalt.

3 uur later kwamen we al bij het plaatsje Albina aan. Vanaf dit plaatsje was het nog een uurtje met de bood. Dus wij de bood in, en toen begon het toch te regen… Dus snel parapluutjes op, regencapeje over de beentjes. En gelukkig voor ons, bleken onze net nieuw gekochte parapluutjes zo waterdicht als een vergiet. Met als gevolg dat wij naar uur varen in de regen doorweekt aan kwamen.

Na al het spul uit de bood hebben galaden en een warme maaltijd te hebben gehad kregen we een rondleiding door het plaatjes Galibi.

En daarbij hoorde ook het bezoek aan de Zoo bij. Hier liepen apen, neusbeertjes, rode ibis, en zwijnen rond. Ook waren er nog een slang, kaaimannen en schildpadden.

Al deze dieren waren door mensen uit het dorp gevangen of gevonden.

Na deze indrukwekkende rondleiding was het tijd om terug te keren naar het kamp om nog om te kleden en dan was het tijd om naar het echte werk te gaan. De grote schildpadden.

Hup iedereen weer in de boot, na een klein kwartiertjes kwamen we bij het strandje aan waar net een schildpad aangekomen was om eieren te leggen.

Op dit strand bleken nog meer muggen te zijn dan in Galibi. Na een 1 ½ van wachten, heen en weer lopen om zo min mogelijk geprikt te worden en muggen dood te slaan mochten we komen kijken bij het schildpad. Deze was nog geen eieren aan het leggen maar er waren zo veel muggen dat het ook voor de boswachters niet meer vol te houden was om te wachten.

Snel even gekken hoe deze nog druk bezig was met het graven voor een plek waar de eieren in gelegd konden worden. Toen snel weer weg. Wel erg jammer dat we door de muggenplaag zo weinig hebben gezien.

Eenmaal terug bij het kamp nog lekker een kop soep gegeten, onze hangmatjes opgehangen en lekker gaan slapen.

De volgende ochtend trof ik ook vriendje mug aan bij mij in de klamboe. Naja eigenlijk waren het vriendjes mug, het waren er namelijk 4!

Met als gevolg dat ik mooi bultig en gek wordend van de jeuk de rest van de weken door mag brengen. Maar moet zeggen staat me goed.

Na het ontbijt en alles opgeruimd te hebben, zijn we naar Frans-Guyana gevaren. We hebben aangemeerd bij het plaatsje Saint-Laurent-du-Maroni

Hier hebben we een rondleiding gehad en lekker nog wat gegeten om vervolgens weer terug te keren naar Surinaamse bodem.

Zondags zijn we weer vroeg op gestaan om samen met Marloes naar de vogeltjes markt te gaan. Op de zondag ochtend gaan allemaal mannen met hun vogelkooitje naar het onafhankelijkheidsplein om daar een wedstrijd te houden welk vogeltje het mooiste piept. Nou volgens papa zou dit heel leuk zijn. Ik heb het meer als iets heel saais ervaren en we waren dan ook snel weer weg. Op de weg terug langs een zondagmarkt gekomen. Hier even over gelopen en toen naar huis om daar wat te drinken. Voor de rest de hele dag het nieuws op de voet gevolgd om te kijken of de vlucht wel of niet door zou gaan. S’middags weer lekker naar het zwembad gegaan.

Maandag was dan de dag dat Tom zou vertrekken. Ik was s’ochtend al snel de stad ingelopen om de laatste dingen voor hem te halen, Alleen hoorde we pas om 2 uur s’middags dat dit niet door zou gaan. De volgende dag moest hij weer contact op nemen met de SLM en zou hij meer horen. Dus snel een wasje gedraaid en nog wat boodschapjes gehaald.

Dinsdag moest ik weer beginnen met stage. En bij aankomst bleek dat er stakingen zijn. Het personeel kreeg al maanden geen overuren meer uitbetaald en ook onderbetaald.

De apotheek van de instelling zat dicht, de mannen observatie, dubbeldiagnose en de dagbehandeling.

Ook stond mijn afdeling op de lijst met afdelingen die dicht moesten door te weinig personeel.

Woensdag en donderdag ook nog stage gelopen. Echt helemaal niets gedaan. Dus donderdag ook maar besloten om lekker om 11uur al weer naar huis te gaan.

We hebben s’middags nog heel cultureel een stadswandeling gedaan.

Vandaag was het dan echt zo ver. Tom ging weer weg naar Nederland.  Bij aankomst op het vliegveld bleek er een bommelding te zijn. Dit heeft er voor gezorgd dat hij pas tegen 23.00 Surinaamse tijd naar Nederland vliegt.

Afgelopen weken heb ik met volle teugen genoten van het bezoek van Tom. We hebben heerlijk Surinaams gegeten en veel leuke dingen gezien en mee gemaakt.

Morgen gaan we met zijn allen naar toradica om daar een lekkere verwendag te krijgen. Een zwaar leven heb ik dus.

Tot de volgende keer dus!!!

Liefs