Laatste bericht vanuit Suriname

Hey allemaal,

Een laatste verhaaltje van mij vanuit Suriname. Morgen is het al weer tijd om naar huis te gaan. De tijd hier is voorbij gevlogen.

Morgen vliegen wij om 22.00 Surinaamse tijd en komen dinsdag om 11.45 aan op schiphol.

Maar ik zal is vertellen wat ik de afgelopen tijd nog mee gemaakt heb.

De donderdag zijn wij op een DOLfijne tour geweest. Om 8.30 vertrokken we met een bootje de commewijnerivier op om daar dolfijnen te spotten. Wat waren het er veel joh.

Echt super gaaf was dat en ook dat ze zo dicht bij de boot kwamen.

Daarna zijn we naar fort nieuw Amsterdam gegaan en hebben hier een rondleiding gehad. Hier hebben we de suikerpannen gezien waar de slaven de suiker moesten koken en zijn ook de gevangenis nog in geweest.

Vanuit hier zijn we naar de plantage rust en werk gegaan. Nou kan je vertellen het rusten hadden ze wel uitgevonden maar het werken nog niet zo haha.

Wel leuk om hier een rondleiding te hebben gehad. En natuurlijk om hier lekker te eten.

Vanuit hier zijn we weer naar Paramaribo gegaan.

Vrijdags was het tijd voor Berg en Dal. Dit is vanuit een vroeger een plantage die nu omgebouwd is tot ressort en waar allemaal activiteiten ondernomen kunnen worden.

Toen we om 9.00 aan kwamen hadden we 5min de tijd om te plassen en om te kleden want het was tijd om de kano te springen. Op het brede stuk op de Suriname rivier ging het nog wel, maar toen gingen we binnendoor.

De vriendelijke medewerker vertelde voorafgaand nog heel leuk dat we niet tegen lianen en takken aan moesten varen want er konden nog wel is spinnen of slangen in zitten.

En wat doet Lotte natuurlijk weer. Knalt in de eerste beste bocht tegen zo’n boomstam aan met als gevolg dat er 20 vleermuizen uit vliegen recht op mij af en een knalt er ook tegen mijn zwemvest. Nou toen was er paniek in de kano. Gillen als een gek, en Marloes deed gezellig mee want die zag deze vrolijke vriendjes ook op haar af komen.

Eenmaal van de schrik bekomen toch met een zeer keeltje verder gevaren, maar het plezier was er wel af.

Toen we hier van terug kwamen stond het volgende avontuur voor ons op de planning. Het was tijd om met de kabelbaan door de bossen te scheuren. Eerst moest er nog wel even geoefend worden op de testkabel. Eenmaal hier voor geslaagd was het tijd voor het echte werk.

Met harnas en helmpje op de heuvel op om dat via 8 kabels door de bossen te gaan.

Bij platvorm 1 zat er nog wat angst in aangezien je zelf moest remmen met een soort handschoen. Door je zelf om hoog te trekken remde je. Dus ik dacht als ik niet op tijd rem knal ik tegen een boom op en dan is het gebeurd met mij. (gelukkig niet gebeurd hoor)

Na de eerste kabel af te zijn gegaan kon de pret niet op. Vroeg meteen of ik ook op de kop er af mocht want had gehoord dat dit ook kon. De jongens die ons begeleiden moesten wel lachen dat ik er zo veel lol in had en dit meteen al wou.

Dus bij de volgende kabel ben ik op de kop gegaan, wat was dat gaaf zeg. Ook gingen we nog over de Surinamerivier. Wat een mooi uitzicht was dit.

Na dat we dit hadden gedaan hadden Marloes en ik nog wel zin in wat meer actie. Voor 100 srd konden we ook van de extreme kabelbaan. Hierbij was alles nog net wat hoger. Ook gingen we nog via een apenladder door de bomen en op het eind moesten we absilen. Echt super.

Na al deze spanning was het tijd voor ontspanning. Naja Marloes en ik vervaarden het een beetje als slaapverwekkend. We kregen namelijk over het gebied een historische wandeling. Wel heel leuk om dit te horen hoor, maar wij zaten nog vol van al het avontuur wat wij beleefd hadden.

Toen we hier mee klaar waren, werden we al opgehaald om naar Stone eiland te gaan. Dit is het stuwmeer van Suriname. Hier hebben we overnacht. Vanuit hier zijn we de volgende dag naar Brownsberg gegaan. Onze reisleider kreeg nog een hele leuke vogelspin mee van een vriend van hem die daar woonde. Ook al zat die veilig in het potje, heel gemakkelijk heb ik er niet gezeten.

Onderweg naar de berg toe kwamen we ook nog apen tegen. Echt cool om die zo in het wild te zien.

De weg naar boven bezorgde aardig wat spanning, vooral Marloes kneep nog een paar keer in haar handjes in de hoop dat we veilig boven aan zouden komen.

Na dat we ons zelf nog wat moed in hadden gepraat kon de tocht beginnen want we hadden gehoord dat het heel pittig zou worden.

Tijdens de tocht veel dingen geleerd van onze gids en die kwam ook met het idee dat het leuk was om in een luchtwortel te gaan hangen. Nou daar was ik natuurlijk ook wel voor te porren.

Dus ik aan dat ding hangen, er werd mij verteld tegen die boom moet je je afzetten en dan zwaai je weer terug.

Maar Lotte mist natuurlijk die hele boom en ik kon ook het niet meer houden, dus gleed heel langzaam naar beneden en toen was daar in eens de grond haha.

Op dat moment gelukkig nergens last van gehad, alleen de volgende dag een blauwe plek op de kont en een zere rug.

Na een uurtje of wat lopen kwamen we aan bij de Irene waterval aan. Echt een super mooi ding. Hier lekker even afkunnen koelen en toen terug lopen de bult op. Dit was welk wat zwaarder maar niet zo erg als dat ik verwacht had.

Daarna zijn we door gelopen naar de Leo vallen. Deze waren ook mooi maar veel minder vergeleken met de vorige waterval.

Op de terugweg nog een vogelspin gezien. Die zijn best mooi op afstand

Terug gekomen bij de bus kregen we een welverdiende maaltijd. Toen die op was weer terug met de bus naar huis.

Zondags hadden we een relax dagje bij het zwembad met cocktails om bij te komen van ons weekend.

Maandag zijn we naar overbridge geweest. Dit is een relax oord aan de Suriname rivier. Hier gezwommen en gezond.

Dinsdag wat het de laatste dag van de rest van de meiden dus s’avonds lekker uit eten geweest en de nodige cocktails gehad.

Woensdag was het grote afscheid. Wel kaal in eens in een groot huis met zijn tweeën in plaats van 8.

Om 18.00 moesten we bij zin zijn omdat we vanaf hier op kaaimannentour zouden gaan. Dit had ik al wel is gedaan maar Marloes nog niet. Toen we in de boot stapten bleken we in een ander bootje te moeten. Nou we konden wel even overstappen. Dit ging al bijna mis met als gevolg dat de boot bijna omsloeg, dus de toon was al weer gezet voor die avond.

De kaaimannen lieten zich niet zo snel vangen deze avond. Toen we er een hadden mocht Marloes deze op schoot houden om zo aan de anderen te laten zien. Met een beetje angst om hem dood te knijpen nam ze hem toch maar aan. Tijdens het varen dacht ze even dat die dood was want hij lag zo stil hahaha.

Bij een volgende poging om er een te vangen wou het niet met de stok. Dus deze stoere man deed dat wel even met de hand. Greep die een kaaiman met een slang in de bek. Wij lachen want Marloes had net daar voor gevraagd wat ze aten, volgens deze beste man alleen vis. En slangen dus.

Onderweg naar het andere bootje nog een kaaiman gevangen. Dus met deze vangst konden wij wel bij de rest aan komen. Iedereen stoer met de kaaiman met slang op de foto. Wij elkaar ook wat moed inpraten en toen wouden wij ook wel met de beest op de foto. Eerst werd die doorgegeven aan Marloes. Dus die stoer met dat beest op de foto.

Tot die begon te spartelen. Hij liet de slang los met als gevolg dat ik dacht dat die op mij kwam. Ik gillen waar dat beest was, Marloes in paniek met de kaaiman schreeuwen wat ze er mee moest. Het duurde even tot dat het haar door drong dat ze hem echt buiten de boot in het water los mocht laten. Ondertussen zat ik nog met de benen in de lucht te gillen waar die slang was. Toen die uit te boot was, was er minder paniek en was er ook geen gevaar meer dat de boot om zou slaan. Ja was een beetje druk hahaha.

Bleek ik in mijn paniek ook nog een camera van iemand voor wie ik foto’s moest maken in de boot hebben gegooid. Maar gelukkig was niets kapot.

Donderdag ochtend zijn we naar de visumdienst geweest in de hoop dat mijn visumdienst er een keer zou zijn. Maar natuurlijk was er nog steeds niet.

Waarschijnlijk zijn gewoon mijn gegevens kwijt geraakt maar dat wordt hier in alle tonen ontkend.

Bij de beste mensen van de visumdienst toch wel even mijn verhaal gedaan dat ik het niet zo netjes vond hoe ze met mij omgingen en dat ik mij er ook over verbaasde dat er wel een tv stond waar het wk op gekeken kon worden maar mijn visum er nog niet was. Deze man vond dat niet zo leuk en zeker niet dat wij zijn deur kapot gegooid hadden op de weg naar buiten.

Toch even naar een deurtje er naast gegaan bij de vreemdelingenpolitie om te vragen of het geen problemen leverde dat ik zonder het visum het land uit zou gaan. Dit zou volgens hun geen probleem moeten zijn, dus we zullen zien.

Op de weg naar buiten kwam de bewaking nog naar ons toe dat het niet normaal was dat we de deur kapot gegooid hadden en dat die er niets aan kon doen. Hier niets mee gedaan en weg gegaan.

Voor dat we naar huis zijn gegaan nog naar 2 ministeries geweest om verhaal te halen of geld terug te krijgen, maar niemand weet hier van iets dus niets opgeschoten.

Voor de rest van de week hebben we niet veel meer gedaan. De laatste cadeautjes gehaald.

Lekker gezwommen en gezond en genoten van het lekkere eten en de cocktails.

Morgen is het al weer tijd om naar huis te gaan!! Voor dat we vliegen gaan we s’ochtens nog eerst voetbal kijken bij het vat.

Tijd is voorbij gevlogen hier.

Dus ik zou zeggen, allemaal tot dinsdag!!!

Liefs Lot

Ohja: het internet is zo slecht hier dat ik de foto’s en filmpjes er thuis op zet